De periode tussen het NK 10.000 meter en nu

Na het NK 10.000 meter is het helaas niet meer mogelijk geweest om wedstrijden te lopen terwijl de vorm zo goed was, wat is er nu eigenlijk gebeurd de afgelopen periode?

Terug gekomen uit Portugal verkeerde ik in de beste vorm die ik ooit gehad heb. De trainingen gingen goed en het niveau was nog steeds stijgende. In londen wist ik als seizoensopener een tijd van 29.34 minuten op de klokken te zetten en dat maakte me gretig voor het NK 10.000 meter in Leiden.

Naast mijn hardlopende leven heb ik een baan als fysiotherapeut in Arnhem. Om gecertificeerd en up to date te blijven moet je een X aantal punten behalen dmv cursussen/ scholingen, helaas viel de cursus die ik graag wilde doen samen met het NK 10.000 meter. Sportrevalidatie interesseert mij enorm vandaar dat ik de cursus graag wilde doen, hiervoor was ik vrijdag middag /avond en zaterdag de gehele ochtend en middag op Papendal aanwezig. hierbij hebben we diverse theorie maar ook praktijk gedeelten gehad om zelf te ervaren wat bepaalde revalidatievormen met je doen. Om 17.00 was het dan zover, Charlotte haalde mij op vanaf Papendal, ook Geart en Frank reden mee, om naar Leiden te rijden en daar te knallen op de NK 10.000 meter.

Helaas was ik behoorlijk vermoeid door de drukke dag. Tijdens de warming up voelde het niet slecht dus had zin in de wedstrijd en was benieuwd hoe het zou gaan, ik had toch nog de hoop op een mooie tijd. Helaas kreeg ik het na 3 kilometer zwaar en kon ik geen fijn ritme vinden, de focus was er niet en kon mijzelf daardoor niet genoeg pushen/pijnigen wat wel nodig is op deze afstand. Een 10.000 meter is een zowel mentaal als fysiek uitdagende afstand, doordat ik mijn draai niet kon vinden besloot ik na 5 kilometer uit te stappen. Hierbij speelde ook mee dat ik sinds een aantal dagen weer wat pijnklachten ervoer rond mijn rechter achillespees, de pees die in 2016 ook al voor problemen heeft gezorgd. Het was mentaal een behoorlijke tik, ik was tot op heden nog nooit uitgestapt in een wedstrijd. Het voelde in eerste instantie als gigantisch falen en laf. Op dit moment voelt het wel als de meest verstandige keus die ik kon maken, als prestatie gericht hardloper wil je het liefst altijd sneller en sneller, toen ik doorhad dat een PR eigenlijk niet mogelijk was door de samenloop van omstandigheden was dat voor mij reden om de race te beëindigen.

Na een aantal rustdagen en de weer zin te voelen om te gaan hardlopen heb ik de eerste duurloop weer opgepakt. Echter voelde de achillespees nog niet goed genoeg. De afgelopen weken heb ik gedwongen rustig aan gedaan, door af en toe een klein stukje hard te lopen en te fietsen, met als gevolg dat ik nu merk dat het de goede kant op gaat en de opbouw qua looptrainingen weer langzaam kan gaan beginnen. Momenteel zit ik alweer op een duurloopje van 30 minuten wat ik snel weer uit hoop te bouwen zonder reactie van de pees daarop te krijgen.

Het baanseizoen lijkt over voor mij maar ik hoop er een mooi wegseizoen van te gaan maken!

 

 

Night Of the 10.000m PB’s

Afgelopen weekend stond de eerste baanwedstrijd van 2018 op het programma. Hiervoor ben ik op vrijdag 18 mei vertrokken vanuit Arnhem met de trein naar Londen. Aangekomen in Londen in gezelschap van Tim Bolink bij een Italiaans restaurant een lekkere pasta gegeten om vervolgens richting het hotel terug te keren en te gaan slapen.

En toen was het alweer 19 mei, Raceday! Om 8 uur trok ik nog even de hardloopschoenen aan om de spieren los te lopen en het lichaam voor te bereiden op de die 10.000 meter race die ik die avond om 19.45 uur moest lopen.  De route verliep naar de atletiekbaan en weer terug, na 25 minuten kwam ik weer terug bij het hotel. Vervolgens even douchen en ontbijten, het Engelse ontbijt heb ik overgeslagen omdat bacon en bonen  bij mij geen succesvolle combinatie is met het hardlopen.

De rest van de dag stond in het teken van uitrusten en voorbereiden op de avond, Ik heb nog even geslapen, geluncht en een boekje gelezen op een bankje in een park.

Om 16.45 uur ben ik uit het hotel vertrokken naar de atletiekbaan om de C -serie bij de mannen nog te kunnen zien, hier zou Tim namelijk in starten. Bij aankomst stond er al veel publiek rond de baan die luidkeels aanmoedigde, ondersteund met o.a. koebellen gaf dit een oorverdovend kabaal, wat gaaf! Het was behoorlijk warm en je zag dat ook duidelijk terug in het raceverloop en de tijden. Om 18.45 was het voor mij tijd om de warming up te beginnen, de benen voelden goed aan en ik had er zin in.

19.45, Racetime! Het startschot klonk, met 38 mannen gingen we op pad voor het avontuur wat 25 ronden zou gaan duren. er was veel gedrang en iedereen probeerde een goede plek in het veld te vinden. helaas kwam ik helemaal achterin te lopen waar ik besloot even te blijven hangen om uit het gedrang te blijven. Inmiddels tikten de ronden weg, na 5000 meter ongeveer 14.45 min, iets langzamer dan ik had gewild maar nog steeds op PR koers. Toen begon het veld te splitsen en begonnen er verschillen te ontstaan, gelukkig kon ik mijn eigen tempo goed handhaven en één voor één lopers inhalen. Uiteindelijk na een degelijke race kwam ik na 29 minuten en 34 seconden over de finish, een PR met 9 seconden.

Later op de avond stonden de A series bij de mannen en vrouwen nog op het programma. Heel gaaf om te zien wat voor spektakel ze ervan hebben weten te maken en hoe goed de sfeer erin zat, ik heb nog nooit een atletiek evenement gezien wat zo gezellig en sfeervol is!

Op naar de volgende wedstrijd! 9 juni het NK 10.000 meter te Leiden.